10 Mart Pazartesi akşamı baban ve ben genel kontrol için doktor amcayı ziyarete gittik... Her şey yolunda, her şey olması gerektiği gibi gidiyor. Artık tamamen bizlere, insanlara benziyorsun... Sadece bizlerden çok ama çok küçüksün.
Doktor amcanın tüm uğraşlarına rağmen bize o gün yüzünü göstermedin. Arkanı dönmüş keyif yapıyordun. Yüzünü göremedik ama olsun, sağlıklı olduğunu bilmek bize yetti.
Bugün, yani 15 Mart Cumartesi... Üçlü tarama testimizi yaptırmak için tekrar doktor amcana gittik. Kısa bir süre tekrar ultrasona girdik. Baş ölçün alınırken yüzünü de görmek istedik. Doktor amcan bize seni gösterdi... Sen ağzını açıp kapatıyorsun, ellerini yüzüne götürüp kollarını birden havaya kaldırıyorsun, esniyorsun...Babanın gözlerini, suratındaki kocaman gülümsemeyi görmeni isterdim. İkimiz de çok şaşırdık. Bir fotoğraf istedik ve işte sen bu fotoğrafta bizlere gülümsedin benim küçük tavşanım.
Bu heyecanla çıkıp hemen yakındaki bebek mağazasına uğradık. Babacığın sana ilk hediyesini aldı :) Yumuşacık, pespembe bir uyku ayıcığı aldı babacığın sana. Sen o küçücük ellerinle sarılıp uyuyasın diye...
Bugün bize gülümsemekle bizi çok mutlu ettin bebeğim. Gülen yüzün hiç solmasın, hep gül, akıtacağın göz yaşı varsa hep mutluluk gözyaşları olsun, sen hiç üzüntüden ağlama... Seni çok seviyoruz.
