PERİ KIZIMIZ GELİYOR... 23 Şubat 2008 13+6






Meleğimiz, pembe tavşanımız, dünyalar güzeli kızımız bizim... Bugün babanın maçı, maçtan önce doktorla da randevumuz vardı... Cinsiyetini öğrenmek için kısa bir görüşme ayarlamıştık doktor amcanla. Aslında geçen hafta anneannen, babaannen ve ben uğramıştık ama %90'lık bir cinsiyet tahmini yapılmıştı. Doktor amcan da %100 söyleyebilmek için haftaya babayla birlikte tekrar gelin demişti...

Babacığınla birlikte ultrason odasına geçtik, hemen gördü doktor amcan benim canım kızım... %100 kız dedi senin için... Sen ne olursan ol bizim canımızdansın, kanımızdansın, yine ben doğuracağım seni sonuçta ama birden gözümün önüne geliyor... Şimdi kızım olacaksın, ileride arkadaşım, yoldaşım...

Aaaah ahh, kim bilir baban ne kadar çok sevecek seni, ne kadar çok üzerine titreyecek... Tek korkusu seni sıkmakmış babacığının... Sıkmazsın dedim, bak görürsün, ne kadar güzel olacak her şey...


10 Mart'ta kontrolümüz var... Çünkü bugün gittiğimizde kontrole değil, sadece cinsiyetini öğrenmeye gittik... Doktor amcandan rica ettik seni şöyle bir "komple" :))) gösterdi bize ama çok kısa sürdü, dışarıda çok bekleyen vardı. "Oooo bu velet olmuş artık" dedi senin için, "her şey çok güzel görünüyor" dedi, sevindik...



Canımız, Defne kokulu kızımız, rüyalarımın pembe saçlı, kırmızı dudaklı, bal yanaklı Peri Kızı... Ahh kızım, iyi ki varsın, iyi ki geliyorsun hayatımıza... Hep iyilerle karşılaş, bahtın güzel olsun benim pamuk şekerim... Seni çok ama çok seviyoruz...

07.02.2008 11+4 PERİMİZ ARTIK BİZLERE BENZİYOR :)

Perim, yavrum... Tomurcuğum benim...

Bugün yaşadığım şaşkınlığı hayatım boyunca yaşamadım desem, gördüklerim 26 yılın en güzel manzarasıydı desem... Ne dersem diyeyim anlatamayacağım bu hislerimi... Zaten içimdesin, biliyorsun...

Bugün baban ve ben yeni doktorunla tanıştık... Değiştirdik doktorumuzu çünkü bir önceki doktorumuz, meraklı annenin sorularına yeterli cevapları vermiyor, anneni daha da merak içinde bırakıyordu... Böylesi eminim hepimiz için daha iyi oldu :)

Doktorumuz bize ayrıntılarıyla her şeyi anlattı, bizi hiç merakta bırakmadı... Sormak istediğimiz soruları sanki biliyormuş gibi daha biz sormadan bilmek istediğimiz şeyleri kendiliğinden söyledi...
Daha sonra babanı ve beni ultrason odasına aldı... Doktor amcanla tanışmamaız güzel geçmişti ama bu kez seninle bu kadar yakından tanışacağımızı düşünmemiştik... Beklediğim şey kocaman bir kafa, daha küçük bir gövde, kol ve bacak tomurcukları ve belki de biraz hareketti... Ama sen ne olmuşsun, ne yapmışsın öyle... Görüntün monitöre yansıdığı anda hem baban hem ben şaşkınlığımızı gizleyemedik.



Sen artık bize benzemişsin bebeğim, küçücük bir insan olmuşsun... Daha 6,5 santimsin ama insanlara ait tüm özelliklerin neredeyse oluşmuş... Kocaman bir kafan ve göbeğin var, kolların oluşmuş, hatta elini başına koymuşsun... Bacaklarını ileri uzatıp kendine çekiyorsun... Minicik ayakların var... Ve Tanrımıza sonsuz şükürler olsun, her şeyin sağlıklı görünüyor... Benim de kanımı alıp ikili testimizi yaptılar... Şu anda sağlığın açısından bir riskin görünmüyor bebeğim...
Doktor amcan tüm bu görüntülerini CD'ye aktarıp bize verdi. Seni özledikçe oradan görebileceğim...

Tüm bu donanımlı vücuduna rağmen hala cinsiyetini bize göstermedin... 10-15 gün sonra tekrar bakarsak bir ihtimal görebileceğimizi öğrendik doktor amcandan.

Bir sonraki görüşmemize kadar hoşça kal bebeğim... Seni çok özleyeceğim...