Bugün yaşadığım şaşkınlığı hayatım boyunca yaşamadım desem, gördüklerim 26 yılın en güzel manzarasıydı desem... Ne dersem diyeyim anlatamayacağım bu hislerimi... Zaten içimdesin, biliyorsun...
Bugün baban ve ben yeni doktorunla tanıştık... Değiştirdik doktorumuzu çünkü bir önceki doktorumuz, meraklı annenin sorularına yeterli cevapları vermiyor, anneni daha da merak içinde bırakıyordu... Böylesi eminim hepimiz için daha iyi oldu :)
Doktorumuz bize ayrıntılarıyla her şeyi anlattı, bizi hiç merakta bırakmadı... Sormak istediğimiz soruları sanki biliyormuş gibi daha biz sormadan bilmek istediğimiz şeyleri kendiliğinden söyledi...
Daha sonra babanı ve beni ultrason odasına aldı... Doktor amcanla tanışmamaız güzel geçmişti ama bu kez seninle bu kadar yakından tanışacağımızı düşünmemiştik... Beklediğim şey kocaman bir kafa, daha küçük bir gövde, kol ve bacak tomurcukları ve belki de biraz hareketti... Ama sen ne olmuşsun, ne yapmışsın öyle... Görüntün monitöre yansıdığı anda hem baban hem ben şaşkınlığımızı gizleyemedik.
Sen artık bize benzemişsin bebeğim, küçücük bir insan olmuşsun... Daha 6,5 santimsin ama insanlara ait tüm özelliklerin neredeyse oluşmuş... Kocaman bir kafan ve göbeğin var, kolların oluşmuş, hatta elini başına koymuşsun... Bacaklarını ileri uzatıp kendine çekiyorsun... Minicik ayakların var... Ve Tanrımıza sonsuz şükürler olsun, her şeyin sağlıklı görünüyor... Benim de kanımı alıp ikili testimizi yaptılar... Şu anda sağlığın açısından bir riskin görünmüyor bebeğim...
Doktor amcan tüm bu görüntülerini CD'ye aktarıp bize verdi. Seni özledikçe oradan görebileceğim...
Tüm bu donanımlı vücuduna rağmen hala cinsiyetini bize göstermedin... 10-15 gün sonra tekrar bakarsak bir ihtimal görebileceğimizi öğrendik doktor amcandan.
Bir sonraki görüşmemize kadar hoşça kal bebeğim... Seni çok özleyeceğim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder