27 Nisan 2008 23. Haftamıza Girdik :)

Bebeğim, güzel kızım;
Günler hiç geçmiyorken nasıl oldu da birden hızla geçmeye başladı anlayamıyorum. Düşündüğüm zaman senin için yapmamız gereken hazırlıkları yetiştiremeyeceğiz gibi geliyor, bir daha düşününce yetişir yetişir diye kendimi teselli ediyorum.

3 hafta önce işten ayrıldım. Kendimi bir türlü dinlenmiş hissedemiyordum, şimdi evde rahat rahat seni büyütüyorum. Böylece hazırlıklara da daha fazla zaman ayırabileceğim. Tek problemimiz bacak ağrılarım ve geceleri rahat uyuyamamam. Olsun ama değil mi? Senin için her şeye değer :)

Bugün 23. haftanı doldurdun canım kızım. "Ben büyüyorum" dercesine karnımda Kung-Fu yapmaya da başladın. Artık hareketlerini çok net hissedebiliyorum, baban da hissediyor. Ama o elini koyunca çok fazla oynamıyorsun, baban da sıkılıp elini çekiyor. Sonra sen yine kuvvetli bir şekilde vuruyorsun, bunu da yine ben hissetmiş oluyorum.

Haftaya doktor amcana gideceğiz. Yine çok heyecanlıyız. Geçen kontrolümüzde yüzünü göstermemiştin, bu kontrolde güzel yüzünü görebilmeyi umuyoruz. Yattığın yerde güzel güzel büyü meleğim, bize kendini hissettirmeye devam et, seni çok seviyoruz...