Benim minik hazinem,
Küçük bal kavanozum, ufacık fındığım, tatlı meleğim...
Sen kanatlarını çırpıp da içime konalı bugün tam 9 hafta 4 gün oldu... Günler seninle bazen çok yavaş bazen de çok çabuk geçiyor. Geriye bakıyorum 9 hafta ne çabuk geçmiş diyorum... Önümüzdeki uzun yolculuğu düşündükçe de sanki zaman hiç geçmiyormuş gibi geliyor...
Bu güne kadar seni bir kaç kez ultrasonda görebildik. Ama sen yalnızca bir fasulyeye ya da onun gibi bir şeylere benziyordun. Seni çok merak ediyorum, kime benzeyeceksin, huyların nasıl olacak öğrenmek için sabırsızlanıyorum. Şu an için tek dileğim sağlığının eksiksiz olması...
Yaklaşık 2 hafta sonra yani 7 Şubat'ta baban ve ben tekrar kontrole doktora gideceğiz, bu kez sen biraz daha bize benziyor olacaksın. Seni o şekilde görebilmek beni şu anda en mutlu edecek şey olacak...
Şimdilik bu kadar canım bebeğim, buradaki resmin 8+2 iken gördüğümüz halin, seni bir dahaki görüşüme kadar çok özleyeceğim, seni çok seviyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder