Bugün annem ve babam sürpriz yapıp Balıkesir'e anneannemi ve dedemi ziyarete gittiler. Hepsi çok ama çok sevindi, çok çok mutlu oldular. Hazır gitmişken çok güvendikleri Doktor Mehmet Amca'ya uğramadan dönmek olmazdı. Nasıl olsa bir kaç gün sonra kalp atışlarımı dinlemek için doktora gitmeleri gerekiyordu. Mehmet Amca'nın huzurlu muayenehanesine girdiler... Annem son hastaydı. Onlardan başka kimse kalmayınca içeriye girdiler. Anneannem ve dedem de oradaydılar... Mehmet Amca da annemin karnına bir şey sürdü ve o aleti yani ultrasonu annemin karnında gezdirmeye başladı. Biraz büyümüşüm olmalıyım ki, onlar o aleti hiç bastırmadan ben hemen görünüverdim.
Mehmet Amca'dan izin aldık ve babam anneannemi ve dedemi de odaya çağırdı. Şimdi sessizlik zamanıydı... Birden savaş çıktı sandım. Eski zamanlardaki gibi... Bir sürü atlı odada koşturuyordu... Sonra konuşmalardan anladım ki, işte bu tüm gürültü ve patırtı benim bilmem kaç kez büyütülmüş kalp seslerimmiş... Odadaki herkes çok sevindi, çok duygulandı... Ben ise sadece korktum, kendi kalp seslerimden korktum...
Babam tüm o sesleri telefona kaydetmiş. Eve gittiklerinde hemen babaannemleri aradılar ve ona da dinlettiler. Ve büyük halama ve ninelere... Onlar için bu sesleri duymak çok önemli olmalı ki bu kadar üzerine düşüp tüm sevdikleriyle paylaşıyorlar...
Şimdi annem ve babam daha huzurlular... Biraz daha rahatladılar...
Düşündükçe aklım ermiyor, şimdi annemin iki kalbi mi var yani? Biri göğsünde biri karnında atıyor... İnsan kalpsiz yaşayamazmış, beni bu yüzden mi canından çok sevecek?... Merak ediyorum:)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
Yerimm ben seni yaaa :)
Canım benim ne kadar güzel yazmışsın.Okurken bir tuhaf oldum gözlerim doldu.Rabbim bu mutluluğu bana da nasip eder inşallah.Allah tüm aşamalardan sağlıkla kurtarsın güzelim.Yerim ben junior KARŞIYAKA'lıyı. :))
Yorum Gönder